ha usa

De Brug

2010-12-29T13:29:00.000-08:00

Op woensdag 29 april 2009, in Kalamazoo, Michigan, schreef ik op mijn blog Ha Usa over een persconferentie naar aanleiding van het feit dat Barack Obama 100 dagen president van de Verenigde Staten was. (http://krt.be/47) Nog maar aan het begin van mijn drie maanden durende reis door de VS was ik al wel geconfronteerd met het bekende cliche van "de Amerikaan": aardig maar oppervlakkig. In de biografie van Obama door David Remnick, 'De Brug', lees ik een beschrijving van Roberto Unger, docent van Obama op Harvard Law School. Hij geeft een mooie definitie van zowel "het" Amerikaanse karakter als van dat van Barack Obama. Ik citeer uit De Brug (pag.212 e.v.).
' Obama's optreden in het openbaar en zijn omgang met anderen zijn een sprekend voorbeeld van de opgewekte, onpersoonlijke vriendelijkheid die Amerikaanse sociale contacten kenmerkt. (Als ik hier even een kritsche noot mag plaatsen: denk aan de bijeenkomsten bij Madame de Stael, die ons van de eenzaamheid beroven, maar toch niet echt gezelschap bieden. Of aan Schopenhauers stekelvarkens, die geen rust vinden omdat ze het koud krijgen als ze bij ellkaar uit de buurt blijven en elkaar prikken als ze elkaar opzoeken. Tot ze zich uiteindelijk schikken in een acceptabel compromis.) Deze opgewekte, onpersoonlijke contacten dienen om hoekjes van eenzaamheid en geslotenheid in het Amerikaanse karakter te maskeren, en dat geldt evenzeer voor Obama als voor wie dan ook. Hij is raadselachtig - toen al, en nu nog steeds - op een karakteristiek Amerikaanse manier.
Bovendien blonk hij uit in de sociale omgang die in Amerika onder hoger opgeleiden en in het bedrijfsleven het meest wordt gewaardeerd en waar het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs vooral op is gericht: met je gelijken samenwerken door ze in de ban van je charisma te brengen; alleen verberg je dat onder een laagje zelfspot en informaliteit. Obama kreeg deze stijl, waarmee je in Amerika nu eenmaal een streepje voor hebt, op de middelbare school niet onder de knie, maar werd er later alsnog een virtuoos in. Zoals zo vaak gebeurt, bleek de buitenstaander er beter in dan de meeste insiders.
In combinatie met zijn sterke academische prestaties maakt de beheersing van deze gewenste sociale stijl Obama tot wat je gerust de eerste Amerikaanse elitepresident kunt noemen - ofwel de eerste president die praat en zich gedraagt als een lid van de Amerikaanse elite sinds John Kennedy.
Obama's gemengde ras, zijn zwartheid, zowel zichtbaar als aangeleerd, zijn niet-elitaire achtergrond waar oud geld geen rol speelde, zijn jeugd in een derdewereldland - dit alles schept de afstand van de buitenstaander, terwijl het elitekarakter dat hij zich eigen heeft gemaakt die afstand minder bedreigend doet lijken.'

Gilbert Today

2010-08-06T12:17:00.000-07:00

Toen ik op 20 juni besloot om een fotoblog te beginnen, Gilbert Today (www.gilberttoday.nl), dacht ik dat het gedaan zou zijn met hapuntusa.blogspot.com. Maar niet alle foto's zeggen meer dan duizend woorden en op bijna elke foto die ik hier maak (Shanghai) staan zoveel Chinezen dat het lastig wordt om een "goede" foto te maken.

Over Chinezen gesproken: wat een burocraten zijn dat, zeg! Halve dag bezig geweest met een persaccreditatie, maar de procedure neemt 14 dagen in beslag. De persbus, die van de Media Services buiten het Expo terrein de Expo oprijdt, passeert een soort Checkpoint Charly. En inderdaad, de omheining van het terrein is afgezet met stroomdraad en een electronisch detectie-lus-systeem.
Ik hoefde nog net niet mijn schoenen uit te trekken, maar nadat je door een detectiepoortje bent gegaan, word je persoonlijk nog eens van voor en van achter electronisch betast. En niet alleen ik, maar alle 70 miljoen te verwachten bezoekers.
Wel lopen er op en om de persburelen tientallen vrouwelijke studenten rond die verstaanbaar Engels spreken; vrijwilligers, drie maanden, een dag op, een dag off. Niet dat ze enige beslissing mogen nemen natuurlijk, maar ik kan daar toch weer vrolijk van worden.

Het Nederlandse paviljoen is niet zozeer mooi als wel praktisch goed doordacht. Doordat het een lange wandeling is, een achtvormige (geluk!) lus die het paviljoen vormt, zijn er bijna geen wachttijden. Al drie miljoen bezoekers, as we speak. Het heeft een hoog puppy-gehalte, juist waar Chinezen gek op zijn. Bravo.

En dan zou ik ook nog willen weten wie de guts heeft gehad om al die beroemde Nederlandse ontwerpen in een hokje van drie bij vijf te pleuren. Bravo!

Tenslotte: ik had nog niet gezien dat op de "foto opportunity", Gumba het V-teken gebruikt toen ik het meisje als een automatisme het V-teken zag maken, achter het bord. Ik schoot hardop in de lach.

A dream came true

2010-05-31T11:29:00.000-07:00

Een paar maanden geleden werd me, via mijn agent, gevraagd om foto's te maken van de Nederlandse popgroup Mufkin Tass. Op een zondagmiddag heb ik de groep digitaal in beeld gebracht, waarbij ik meteen in staat was wat van hun muziek te beluisteren. Country-rock, jaren zestig en zeventig. Ik vond die zondag de fotografie leuker dan de muziek.
Dus, min of meer uit beleefdheid, bezocht ik vrijdagavond het laatste optreden van de Tour van Mufkin Tass in Manifesto in Hoorn. Of was het de Europese tour van James Burton met de begeleidingsband Mufkin Tass?

In ieder geval wat een fantastische band kreeg ik daar te zien en te horen! Nu was het een rap spelend en flink swingend geheel geworden. Nog zo fris dat het enthousiame van de groep ook het eigenlijk voor Elvis Presley gekomen publiek 'om' kreeg.

James Burton die al in de opnamestudio heeft gestaan met Buffalo Springfield en vervolgens zo ongeveer met alle groten der muziekaarde, waaronder the Monkees, John Denver, Johnny Cash en, inderdaad, Elvis.

Een veteraan die het nog leuk vind om met jonge honden te werken en kennelijk en passant als coach optreedt. Voor Burton zich bij de groep voegde speelden Mufkin Tass ook eigen werk dat er ook al even swingend uitkwam.

Een jongensdroom eigenlijk om met zo'n talent te kunnen werken.

Cacao

2010-05-05T21:23:00.000-07:00

Ik ben een stadsjongen. Hoewel in Amsterdam de meeste cacao te wereld wordt doorgevoerd heb ik toch maar even gecontroleerd op Wikipedia of dit echt een cacaoboom is, zoals me werd verteld.

Rijstveld met vogelverschrikker, Westbali

Bali 2

2010-05-01T02:22:00.000-07:00

Grootste verrassing op Bali is dat het leven in veel opzichten zich nog afspeelt als was het vijftig jaar geleden. En dat terwijl er zo lang toerisme is.

2010-04-28T03:36:00.000-07:00

Waartoe zijn wij op aarde?

2010-04-26T05:28:00.000-07:00

Kuala Lumpur, Maleisie, China Town

Ik moet een jaar of negen zijn geweest toen me deze vraag werd voorgelegd. Op catechesatie. Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en hiernamaals gelukkig te zijn.
Tsja.
Mijn intuitie zei me toen al dat dat antwoord misschien een beetje kort door de bocht is. Maar nu heb ik twee problemen: waartoe zijn we dan wel op aarde en hoe krijg ik dit stukje tot een goed einde na zo'n hoogdravend begin. Twee onoplosbare problemen want ik zou het antwoord op de eerste vraag niet weten en, nergens toe, is ook geen goed antwoord om dit stukje bevredigend mee te beeindigen.

Maar denk eens aan veel reizen. Het relativeert enorm om andere culturen te leren kennen. Ik zou het anders willen formuleren: misschien zijn we wel op aarde om veel te reizen om dan op bijvoorbeeld Bali te ontdekken dat daar nog nieuw gebouwd wordt met gebruik van ornamenten.
Ik liet dit stukje aan L. lezen. Ze zei dat het slecht was. Een te groot whiskygehalte.
Misschien is dat het wel: veel whisky drinken, of proberen een goed stukje te schrijven.

Je zou zweren dat..

2010-02-04T13:32:00.000-08:00

A en B twee verschillende grijstinten hebben.

Op 3 Februari besliste de rechter negatief op het voorstel om achttien getuigen te horen in het proces van de eeuw. Voorlopig moeten drie getuigen volstaan.
Hoe moet het nu met "de waarheid"? Het is al vaker gezegd, de waarheid bestaat niet.

Door het vouwen en fotograferen ontstaat er nog een kleine spiegeling waardoor niet 100% duidelijk is op je computerscherm dat A en B echt gelijk zijn.

('Checkershadow' © 1995 Edward H. Adelson, Illusies & Fenomenen, kalender, samenstelling Paul Baars)

of ga naar:
http://web.mit.edu/persci/people/adelson/checkershadow_illusion.html

Was dat alles?

2010-01-25T12:25:00.000-08:00

Weer eens een foto in Vrij Nederland. Ik moet er eerder in hebben gestaan maar ik weet eerlijk gezegd niet meer wat dat geweest is. Magere oogst, Hong Kong. Deze dan:

Eilanden

2010-01-21T07:02:00.000-08:00

Als in Griekenland of Venetie. Maar in Hong Kong vaar je al gauw tussen wolkenkrabbers of containerschepen.

Cheung Chau

2010-01-20T20:15:00.000-08:00

Gathering

2010-01-18T18:16:00.001-08:00

Deze keer beschrijf ik de betrokkenen in het kort, het waren er ook meer. Wel vijftien mensen waren bij elkaar gekomen voor een bezoek aan een werkplaats voor kunstenaars en daarna een gezamenlijk eten. VS, Engeland, Hawaï, Duitsland, Frankrijk, Taiwan, Nederland en een stuk of vijf bewoners van Hong Kong zelf. De organisator, Gus, is 27, jurist en heeft wel ongeveer het hele wereld bereisd, waaronder Zuid Amerika. Hij heeft in Australië gestudeerd. Hij is moderator van de couch surfing groep Rural China. Een groep van Chinezen die ook Engels spreken (voertaal op CS is Engels), wonen door heel China en niets liever doen dan reizen en elkaar daarbij nuttige tips geven. Wel nodig in het onmetelijke China. Op de foto zit Gus rechts vooraan, met bril.
In populaire steden als bijvoorbeeld New York, Boston, Amsterdam en Hong Kong is het letterlijke couch surfen een probleem want er is veel meer vraag dan aanbod. Daar komt nog bij dat hier in Azië de mensen vaak zo klein behuisd zijn dat het problematisch is om een gast thuis te ontvangen. Voor mij is het evengoed een openbaring om op zo'n hartelijke wijze direct contact te hebben met de cultuur van zo'n groot land als China.

Hong Kong Peak

2010-01-16T16:24:00.000-08:00

Deze foto kan je verwachten. De belangrijkste prestatie is dat ik van mijn buurman even zijn statiefje heb geleend. En over wachten gesproken, het was nogal druk op de peak.

Censuur

2010-01-15T05:48:00.000-08:00

In Shanghai wilde ik aan Anita (zie een paar blogs hiervoor) de URL van mijn blog geven. Het is wel in het Nederlands, maar ze wilde mijn foto's zien. Maar Blogspot is niet bereikbaar in China, mainland China zoals ze hier in Hongkong zeggen. WTF, ik kon dus ook mijn eigen posting niet uploaden. Dan wordt het ineens heel tastbaar, censuur. Normaal lees je daar alleen over in de krant, nogal abstract dus.
Nu, in Hongkong, is het filter er weer af, dus ik kan uploaden, maar Anita kan het nog steeds niet zien. Dat zal ook niet beter worden als Google zich uit China terugtrekt, waar het bedrijf nu mee dreigt. In de Engelstalige Standard die in Hongkong verschijnt las ik als commentaar dat niet het gezichtsverlies van de Chinese regering, niet de marktpositie van Google, maar de Chinese burger de dupe zal zijn. Het is interessant zo'n niet gecensureerde Hongkongse krant over dit onderwerp te lezen. Het is toch wel erg enerzijds, anderzijds. Dat heet toch zelfcensuur?

In het park

2010-01-14T07:33:00.001-08:00

Hongkong, Kowloon park

Hongkong, op straat

Hongkong, de ferry naar Hongkong Island

Koeien

2010-01-13T05:48:00.000-08:00

Maak eens een foto van een koe. Of van een bloem. Ik bedoel, sommige onderwerpen zijn moeilijk te fotograferen, geen eer aan te behalen. De Poolse fotograaf Andrew Kruszewski laat zien hoe je het zou kunnen aanpakken. Op de site Issuu, waarop je boekjes kunt publiceren heeft hij zijn koeien geplaats. Het inspireeerde me en dat kwam goed uit want, Hongkong, ook zo'n uitgemolken onderwerp.

Anita

2010-01-12T01:17:00.000-08:00

"Kom maar gauw, anders is alles op", mailde Anita. Nu schijnt hond een delicatesse te zijn en de pot was trouwens nog niet helemaal leeg toen ik me aansloot bij het gezelschap in haar apartement in Shanghai, niet ver van mijn hotel.
Een Canadees uit Vancouver die zojuist Moskou-Peking had afgelegd ter trein, Een Taiwanees die nu in Shanghai woonde, eerder tien jaar in de VS heeft gewoond en in de dranken retail actief is, een Brusselse ai pair, Een Israelier die zei in Bulgarije te wonen en een Amerikaan, voor studie van Chinese cultuur en de taal in Shanghai. En Anita zelf, 28 jaar, werkzaam bij een exportfirma in textiel . Ze sprak heel goed Engels wat ze in China geleerd had. Eigenlijk de eerste Chinees die ik in haar eigen omgeving ontmoet heb. Ze bleek humor te hebben. En dit allemaal omdat ik in op de Couch surfer Shanghai group een posting had gedaan met de vraag: "what's up tonight".

Korting

2010-01-12T01:04:00.000-08:00

Vlieg naar Shanghai met twee koffers, De koffer waar het om gaat komt mee, maar mijn privéspullen in de tweede koffer nog even niet. Gelukkig voorziet mijn hotel in de allerurgenste zaken. Krijg ongevraagd korting in het hotel "omdat u ouder dan 45 bent". I'm not making this up! Ook niet leuk is dat blogspot hier niet te benaderen is. Linkedin weer wel maar wat nu? Iemand een suggestie?

Krabben in Glasgow

2010-01-09T03:01:00.001-08:00

De gezagvoerder zei het zelf: "u zult me wel niet geloven maar we hebben geluk dat we überhaupt kunnen vertrekken. However, om het toestel te kunnen de-icen moet ik naar de uiterste punt van het vliegveld taxiën en de functionaris die daar toestemming voor moet geven is nog niet op zijn kantoor." Het was 06.05 uur plaatselijke tijd. Om 08.40 gingen we de lucht in, een vertraging van slechts 100 minuten. Tijdens de vlucht las ik het interview van Carolina la Calbo met Nico Frijda in Vrij Nederland van deze week en moest ik spontaan huilen. H. de Groot, ontrouw, vader en zoon relaties, emoties. Niet handig in een vliegtuig. Moet trouwens ook Maarten Kools complimenteren met zijn prachtige portretten van Nico Frijda.

Joost

2010-01-07T13:26:00.001-08:00

Joost van den Broek is al een aantal jaren een van de beste reportagefotografen. Zo zie ik het tenminste. Gelukkig werkt hij voor een krant die ik dagelijks lees en vaak zie je direct als je de pagina opslaat: die foto is vast van Joost. En dat is dan meestal ook zo. Ik vind dat uitzonderlijk. Voor de foto die hij gisteren voor de Volkskrant had gemaakt gold dat niet. Maar ik was natuurlijk wel heel blij met die foto! Bedankt Joost.

100

2010-01-04T22:36:00.001-08:00

Honderd is een mooi rond getal. Net zoals tien trouwens (nog de beste wensen!). Op 9 maart 2009 schreef ik in mijn blog, toen de olieprijs op ongeveer $40 per vat stond, dat de olieprijs aan het eind van het jaar wel weer eens op 100 dollar zou kunnen staan. Die voorspelling is niet uitgekomen. Gisteren stond hij op US$ 82.
Zie ook http://www.wolframalpha.com/input/?i=oil+barrel+price

Filosofisch

2009-11-27T01:57:00.000-08:00

Dus vanaf 2012 gaat het rekeningrijden ingevoerd worden. Met zo'n kastje in je auto kun je ook gemakkelijk trajectcontrole doen. Permanente trajectcontrole...

De vraag komt nu bij me op: 'Gaat iedereen zich dan echt aan de maximumsnelheid houden?' Want voor elke kilometer te hard rijden een boete, dat houdt niemand vol! Niet dat te hard rijden een doel op zichzelf is, maar..

Volgens mij is er een permanent spanningsveld tussen wat wel en niet mag. Dat is een van de charmes van het leven. Als big brother wint, dan is de lol er af.

Paris

2009-11-24T00:38:00.000-08:00

Zo'n 5000 foto's schat ik. Wel een beetje te veel van het goede. En ook te veel bezoekers. Vooral de tweede helft van de zondagmiddag, de laatste dag van de beurs, wanneer L. en ik de tentoonstelling bezoeken.
Een interessante ervaring: 80% handel, 20% mooie foto's. Veel buitenlanders en veel Frans oud geld. Geen reden om de moed te laten zakken, Paris Photo.

Vormgeving

2009-11-16T02:01:00.000-08:00

Friso Kramer, 14-11-2009 Foto Gijsbert Hanekroot

Kwam ik toch zomaar Friso Kramer tegen (industrieel vormgever, 1922). Het was bij de (her)opening van Neef Louis in Amsterdam Noord. Waar ze veel van Kramer's ontwerpen hebben staan. Op de vraag: "hoe komt het nu dat u van die geniale ontwerpen heeft gemaakt?" is niet goed antwoord te geven. Vandaar dat Kramer maar zelf, ongevraagd, wat anecdotes vertelde. Die eigenlijk allemaal over techniek gingen. Het deed me denken aan het interview dat Pim Oets en ik ooit hadden met Bert Haanstra. Ook zo'n icoon. (Glas 1958). De man had geen verhaal, brillant en eigenlijk niets te melden.

Wit

2009-11-02T01:41:00.000-08:00

Goed, ik was dus even in Livorno, Italie. Hoewel ik het er lekker warm vond, een graadje of twintig, hadden de Italianen allemaal hun winterjassen uit de kast gehaald. Om negen uur 's ochtends is de markt al vol leven; daar kopen de mensen dat lekkere eten.
Afgezien van veel Afrikaanse mannen die met straathandel proberen wat te verdienen is het er een wit, enigszins provinciaals leven. Een groot contrast met toen ik twee dagen later om half elf 's avonds op het Centraal Station in Amsterdam weer op mijn fiets stapte. Hoewel ik vaak vind dat Amsterdam een groot dorp is, is het wel een internationaal georienteerd dorp. Dat voelt ook goed...

Kafka

2009-11-01T04:48:00.001-08:00

Ik ben in Livorno, Italie. En ik lees Haruki Murakami. Het doet me erg aan Kafka denken, maar dat zal wel vaker over Murakami zijn opgemerkt.
Bij de haven van Livorno kan ik vanaf een punt twee gebouwen van de Guardia Financia zien liggen. Geen kleine gebouwen. Vanaf hetzelfde punt zie ik ook nog de Guardia Costiera. Er moet veel bewaakt worden in Livorno, Italie.

Karel van het Reve

2009-10-11T05:53:00.000-07:00

© Siegfried Woldhek 2008

Toen Hugo Brandt Corstius vorig jaar zomaar stopte met zijn columns was dat best een teleurstelling. HBC moet vast nog wel columns schrijven, ik kan me niet voorstellen dat je daar na vijftig jaar zomaar mee op kunt houden. Waar zou hij ze publiceren? Zou hij een geheim blog hebben?
Nu loop ik op maandag, woensdag en zaterdag met extra spoed naar de brievenbus om de column van Bert Wagendorp in de Volkskrant te lezen. Het is een sport om, terwijl ik de trappen afloop, te bedenken wat het onderwerp zal zijn waar Wagendorp over zal schrijven.

Verslaafd aan columns: een interessante mening én een heel mooi geschreven stukje van zo'n 300 woorden. Als het is gelukt, is het smullen geblazen.

Zonder HBC bieden de gebundelde columns van Karel van het Reve uitkomst. De column over Tucholsky waaruit ik in mijn vorige blog citeerde staat in de bundel 'Arnon Grunberg leest Karel van het Reve' (Amsterdam, Muntinga Pockets, 2004). In het voorwoord schrijft Grunberg dat Karel van het Reve hem heeft leren nadenken. Inderdaad: het is erg inspirerend om Karel van het Reve te lezen en vooral voor blogschrijvers aan te raden.

PS: In Frankrijk wordt over een bekende fotograaf gesproken als HCB.

Centrum

2009-10-07T00:08:00.000-07:00

Dit valt wat buiten de orde maar toch.

Ik lees Karel van het Reve: een essay met de titel Tucholsky (Een dag uit het leven van de reuzenkoeskoes, Amsterdam, G.A. van Oorschot, 1979). Ik citeer:
Als je terugkijkt op het aan de macht komen van Hitler, dan zie je wat geloof ik de 'uitholling van het centrum' heet. Zolang liberalen, conservatieven, katholieken, protestanten, socialisten de grote partijen in de Rijksdag zijn weet de republiek van Weimar zich met hangen en wurgen te handhaven. Maar dan loopt het centrum leeg en het Duitse volk kiest KPD en NSDAP. En dan is het afgelopen. Wat Tucholsky had moeten doen, ben je geneigd naïvelijk achteraf te zeggen, is het centrum steunen, de soci's bijvoorbeeld. Maar hij treiterde die soci's voortdurend.

Nu ik toch aan het citeren ben. So young and so untender (Achteraf, Amsterdam, Van Oorschot, 1999). De eerste twee alinea's:
Meteen na het nieuws van half elf zegt mijn vrouw 'Naar bed, naar bed!'en dan gaat de televisie uit. Zo komt het dat we van de laatste twee Shakespeares maar de helft gezien hebben. Toen Kent uit dat blok gehaald werd, en toen Shylock afscheid van zijn dochter Jessica nam en zei dat ze niemand binnen moest laten in zijn afwezigheid, toen haakten wij af. We zouden natuurlijk voor Shakespeare een uitzondering hebben kunnen maken, maar laat naar bed vlak na een stuk van Shakespeare is een combinatie die ons van de slaap berooft. De ongelooflijk sterke regels, waar die stukken vol mee staan, blijven door je hoofd malen.
'So young and so untender?'vraag Lear aan zijn dochter Cordelia. "So young, my lord, and true!' antwoordt zij: ik ben inderdaad jong heer vader, en wat dat gebrek aan tederheid betreft kan ik alleen maar zeggen dat ik de waarheid spreek - dit in tegenstelling tot mijn secreten van zusters. "So young my lord, and true'- als ik die woorden hoor lopen de rillingen over mijn rug, de tranen springen mij in de ogen en ik kan niet slapen. Veronica zou de volgende Shakespeares een uurtje eerder moeten zetten.

Reisverhalen

2009-09-09T03:29:00.000-07:00

Toen ik in april naar de VS vertrok, kreeg ik van mijn zusje R. een boekje mee. 'Reisverhalen schrijven' van Jan Donkers (Amsterdam, Augustus, 2008). Erg aardig van haar en een erg aardig boekje! Ik kwam er het boek in tegen van de Vlaamse journalist Rudi Rotthier, 'Het land dat zichzelf bemint'. (Amsterdam, Atlas, 2005). Dit boek is niet meer verkrijgbaar, ook niet bij boekwinkeltjes.nl, maar wel in de bibliotheek. Ik had het natuurlijk beter voor vertrek kunnen lezen, maar ook achteraf is het heel interessant. Ik herken er veel in. Rotthier heeft maar liefst vijftien maanden door Amerika gereisd!

Sentimental journey

2009-08-28T08:39:00.000-07:00

Aan het rijtje dat eindigde met Toronto (zie Downtown, 16 april) kan ik nu Antwerpen toevoegen. Antwerpen Berchem om precies te zijn. Misschien ben ik toen ik vier of zes was ook wel eens naar de kapper geweest in Berchem. Ik logeerde er immers elk jaar. In het geboorthuis van mijn moeder, bij mijn oma. De kapper waar ik nu naar toe ging was een Poolse die twee maanden geleden de zaak had overgenomen. Ze woonde zeven jaar in België en sprak slecht Vlaams.

Ik was in Berchem om te praten met mijn nieuwe Belgische distributeur. Mijn boek Abba .. Zappa gaat namelijk opnieuw in België uitgezet worden.

Host or guest?

2009-08-20T11:42:00.001-07:00

Ik had het misschien andersom moeten doen, eerst gasten ontvangen en dan pas zelf bij "vreemden" gaan logeren.
Deze week ontvingen we dan zelf de eerste couch surfing gasten. Laura, een 24-jarige vrouw uit Bucharest en haar vriend Bogdan uit dezelfde stad. Ik heb ze maandag op Camping Zeeburg afgehaald. Ze waren al eerder in Amsterdam dan wij ze hebben konden. Amsterdam is zo'n geliefde stad dat ik bijna twee verzoeken per dag krijg. Dat gaat dus niet.
Hoewel, er schijnt een onofficiele wedstrijd te zijn: wie host de meeste couch surfers. En dat gaat Aaron uit Memphis Tennessee dus winnen. Sinds ik na acht dagen op 28 mei bij hem weg ging zagen zijn CS-activiteiten er als volgt uit: Austin, US (2), New Britain, US (2), Spring Hill, US, hier is Aaron met een paar vrienden zelf langs geweest, McPherson, US, Budapest, Hungary, Irvine, US, Kingston, US, Cookeville, US, ook een trip van Aaron zelf, Santa Cruz, US, Tampere, Finland, Villeurbanne, France, Berkeley, US (2), Shepherdstown, US (2), dit terwijl de vorige surfers er nog waren, Suffern, US, College Station, US, Gatineau, Canada.
Aaron is 27, heeft een vaste relatie maar woont alleen, tenminste..

Kijk zelf naar zijn profile op http://www.couchsurfing.org/profile.html?id=80ACB5

OBA

2009-08-12T14:24:00.000-07:00

Iets meer dan twee jaar geleden werd in Parijs het witte fietsenplan geintroduceerd: Velib'. Vrijheid en fietsen, die was niet moeilijk. Een vergelijkbaar systeem was eerder in Lyon een succes geworden en nu zijn er in de binnenstad van Parijs zo'n 1450 geautomatiseerde fietsenstations die wel 20.000 fietsen beheren. Guess what? Het werkt! Gewone fietsen, niet met massieve banden, zelfs uitgerust met een drie-versnellingsnaaf. Dat heb je in Parijs wel nodig, want het is er heuvelachtig. Niet dat er geen kapotte fietsen zijn. Geeft niet, dan neem je een andere. De stations zijn op minder loopafstand dan de eerstvolgende bushalte en zeker dan het metrostation.

Misschien moeten we het in Amsterdam nog eens proberen. Begin met 4.000 fietsen en koop een licentie van het bestaande geautomatiseerde systeem. Niet opnieuw het fietswiel uitvinden! Ik wed dat het ongeveer net zoveel kost als de opstapbus. Die is weliswaar voor een ander publiek maar toch. De besparing op de kosten van aangiftes van gestolen fietsen en het opruimen van achtergelaten fietsen kan ook in mindering. Als je in Parijs rondloopt of fietst krijg je toch met gevoel in een stad te zijn met een behoorlijk bestuur. Bent u in Amsterdam wel eens in de de OBA geweest? Dat gevoel!

Lus

2009-07-25T15:19:00.000-07:00

Waar de Dorpsstraat, ons Dorp, de Hoofdstraat kruist, staan stoplichten. Aangezien er meer verkeer door de Hoofdstraat gaat dan door de Dorpstraat, zijn er bij de stoplichten zogenaamde lussen in het asfalt aangebracht. Het stoplicht in de Hoofdstraat springt alleen op rood als het nodig is. Het is duidelijk dat dat een win-win situatie oplevert. Automobilisten tevreden en Al Gore ook.

Speaking about Al Gore: in de Verenigde Staten is er veel autoverkeer en zijn er heel veel stoplichten. Dus je zou denken dat ze in het land van de maanreizen veertig jaar geleden wel zijn begonnen met die handige lussen in het asfalt. Nou nee. Om van een groene golf maar helemaal te zwijgen. Wat nu? Een actie in Nederland om te bereiken dat er in de VS minder brandstof wordt verspild? Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Emocion

2009-07-18T03:32:00.000-07:00

N. woont in Nijmegen. Die BMW is van hem. Zijn vrouw E. is vandaag met vakantie vertrokken. Met twee kinderen, met z'n drieën dus. In de BMW. N. is interimmanager bij een van de veertig vestigingen van een multinational. Hij heeft ook een Porsche. Weliswaar een 24 jaar oude, maar een Porsche. Maandag gaat hij met de Peugeot Partner van E. naar zijn werk. Hij vindt dat je niet met een Porsche kunt aankomen.

Dinner

2009-07-14T14:16:00.000-07:00

Geen commercials. Public radio (en TV). Al weer een week thuis, maar ik ga nog even terug. Naar de VS. In Boston luisterde ik in de auto naar een zender van Public radio. De boodschap die ik hoorde, als een SIRE-spot, had als thema "dinner". De strekking: 'Maakt u zich zorgen over uw ontsporende kinderen (drugs, sex, onhandelbaar)? Uit onderzoek is gebleken dat het enorm helpt als u dagelijks samen met uw kinderen het avondeten gebruikt.'

1905

2009-07-13T02:48:00.000-07:00

Mijn grootvader besloot in 1905 naar Parijs te gaan. Zo lukte het hem om niet in militaire dienst te hoeven. Op zijn veertiende was hij in Antwerpen, zijn woonplaats, gaan werken als huisschilder. Maar 's avonds ging hij naar d'n Academie. Volgens mijn moeder had die kunstopleiding toen 1.500 leerlingen. Sjef (Josef), mijn grootvader, heeft alles gedaan in Parijs. Zijn beroep was decorateur. Hij huurde een kamer. Toen zijn verloofde in 1906 hem drie weken in Parijs kwam opzoeken logeerde ze bij vrienden. In 1907 trouwden ze en in 1908 werd mijn moeder geboren.
Toen mijn moeder zelf ging werken bij haar vader thuis, ook vanaf haar veertiende, ging zij tot haar 17de jaar naar de avondschool en daarna ook naar dezelfde Academie. Die had toen zo'n 500 leerlingen. De traplift waarop ik haar gisteren heb gefotografeerd voorkomt ongelukken, maar verder loopt mijn moeder gewoon in huis rond.

Polder

2009-07-11T02:32:00.001-07:00

Mijn nieuwe Amerikaanse vrienden heb ik verteld over Jisp, Nederland. Below sea level en dergelijke. Daar begrepen ze niet veel van. Hans Brinkers? Hierbij een satelietfoto van Jisp om te laten zien hoe bijzonder het is. 30 minuten rijden van hartje Amsterdam.
En Dirk, mijn zoon, gisteren bij Restaurant Polder (Science Park, Amsterdam).

Licht

2009-07-08T09:21:00.000-07:00

Het is niet zo erg als bij het door Frank Gehry ontworpen gebouw in Cleveland, Ohio. Maar toch.. Als je dan een open constructie laat zien, prachtig vormgegeven, dan kun je volgens mij niet zeggen: 'Laten we die lichtarmaturen daar maar in monteren.' Noblesse oblige. De nieuwe Terminal 5, Heathrow, Londen.

CS (5)

2009-07-08T08:36:00.000-07:00

P. en haar dochter Tyler waren in New York toen ik hun huis bezocht in Cincinnati. Dus werd ik door haar man verwelkomd. Hij werkt voor een Amerikaanse bank, een multinational. Een baan in de automatisering. Maar hij werkt thuis. Hij vertelt dat van zijn groep, honderd mensen, iedereen thuis werkt. Al jaren. De laatste twee dagen was het gezin weer compleet. Dat leidde tot gezamenlijke maaltijden en samen naar de kerk. Mijn tweede kerkbezoek.

In Columbus, Ohio was P. mijn host. Toen ik hem mijn boek liet zien, bleek dat hij veel van de artiesten die ik heb gefotografeerd ook had ontmoet. Als chauffeur van een limousine. P., 56 jaar, is bezig aan zijn proefschrift. Veranderingsprocessen, sociologie. In mijn referentie die ik op de couch serving site aan zijn profiel heb toegevoegd schreef ik: 'Hoewel hij op de foto (met kleinkind) de indruk maakt al wat ouder te zijn, is dat een misverstand.' Zijn vriendin C. is net zo oud en autoverkoper. Een bijzonder paar.

Laatste - Boston

2009-07-07T07:18:00.000-07:00

Ik vlieg met British Airways. Vanochtend downtown Boston. In de wolken.

MASS MoCA

2009-07-06T18:08:00.000-07:00

Het Massachusetts Museum of Contemporary Art is in North Adams, MA. Toch zo'n 200 km ten noorden van Boston. Maar, alles voor de kunst..
Heel mooi is een presentatie van het werk van Sol Lewitt (Om de foto's te kunnen beoordelen, even dubbelklikken op de foto). Een enorm project dat nog niet af is.
Ook leuk vond ik Guy Ben-Ner. Op de fiets zit een rem, dan stop de film dus. Er werden ook films van hem vertoond.

Boston

2009-07-05T20:36:00.001-07:00

Museum of fine Arts.
Antonio Lopez Garcia. Spanish, born in 1930. De ene heet de nacht dan zal die andere wel de dag heten. Die staat dan ook in de zon.
Geef mij maar de stad!

Lachen

2009-07-04T19:53:00.001-07:00

Nog even de Ford Windstar, hier voor het huis van C. in Rochester, NY., mijn eerste couch-server ervaring. Na aankomst, 8 April 's avonds in Boston ben ik meteen in een huurauto doorgereden naar Danvert, MA, zo'n dertig km ten noorden van Boston. De volgende dag door naar Manchester, New Hampshire, naar de Empire Automotive Group. Op hun site had ik thuis al deze Ford mini-van met deuk(je) zien staan. US$ 2000,-. Meteen toen ik aangaf belangstelling voor deze auto hebben ging de prijs naar $ 1700,- en dat werd de deal, all-in. C. in Dearborn, MI, heeft elf broers en zusters en zei dat een van haar broers mijn van wel wilde kopen in Juli. We werden het gisteren eens, voor $ 800,- was ik de auto weer kwijt.
Mocht ik iemand op een idee hebben gebracht: essentieel is om een adres in de VS te kunnen gebruiken. Het eigendomsbewijs (de title) moet kunnen worden geregistreerd en voordat je een nummerplaat krijgt (in Michigan een tijdelijke voor max. twee maanden) moet je eerst aantonen dat de auto verzekerd is. Ik heb het op een andere manier gedaan maar hier kan couch-serving ook nog van pas komen. Vraag aan je host of je zijn adres mag gebruiken. Het betekent geen belasting voor hem of haar. Alleen een stapeltje brieven, eventueel aangevuld met wat parkeerbonnen. En dan kan je er ook meteen je Amazon bestellingen naar toe sturen!

Kleintje

2009-07-02T19:56:00.000-07:00

Die lange jongen komt inderdaad op me af. Ook al had ik nog wel het speciaal voor dit soort omstandigheden meegenomen amateurtjecameraatje in handen. Voor de laatste dag leek het me geen goed idee om het op een confrontatie te laten aankomen dus ik ben opgestapt.
Zaterdag vlieg ik naar Boston. Ik ga daar wel fotograferen, maar rustig aan.

Contradictie

2009-07-02T18:39:00.000-07:00

Ik krijg klachten (eentje, van M., woont dertig jaar in Amerika en komt uit Polen) dat ik een te somber beeld van de VS geef. Mijn reactie was dat ik nu eenmaal vanuit een vooroordeel werk en dat goed nieuws geen krant maakt.
Vandaag in Detroit.

Bye

2009-07-01T17:58:00.001-07:00

Dearborn is toch wel een van de ongezelligste steden waar ik ben geweest. Des te vreemder om juist daar het gevoel te hebben thuis te komen. Maar zo was het. Bewolkt, geen regen, soms wat zon. Mijn laatste trip over de weg, van Cleveland, Ohio naar Dearborn, Michigan. De eerste 100 km langs het Lake Erie. Veelal bebouwd met niet zozeer mooie als wel dure woningen, met parkachtige tuinen. Het huis op de foto is een uitzondering. Bye bye, Ford Windstar.

On photography

2009-07-01T17:50:00.001-07:00

Anton Corbijn gebruikt het woord geheim. Ikzelf heb het over magie. Taeke Zuidema heeft het over het jagersinstict dat een belangrijke rol speelt. Je loopt door de velden, plotseling is daar je prooi en je schiet. Maar er zijn ook uitstekende vrouwelijke fotografen. Taeke vindt ook voyeurisme een belangrijk element van fotografie. Daar ben ik het zeker mee eens.
Het kan als volgt werken. Taeke bracht me naar Braddock, bij Pittsburg, om me de laatste nog werkende staalfabriek te laten zien. Ik maakte er deze foto, die ik haast miste. Taeke wees me er op dat het huis links goed de gevolgen van de afbraak van de industrie in beeld brengt. Het huis had ik even niet gezien.
Ik draaide me om en zag het jongetje op de fiets.

Maakte eerst de foto boven, maar toen (geluk!) reed het jonge nog even door en maakte ik deze foto. De foto hieronder vind ik zelf toch wel een van de betere foto's van deze week.
Wat vind jij - over fotografie?

Guess

2009-06-30T10:39:00.001-07:00

Cleveland, Ohio wordt vaak vergeleken met Pittsburgh, Pennsylvania. Verbonden met water. Zware industrie, die min of meer verdwenen is in de jaren zeventig. En een comeback waarbij nieuwe investeringen in nieuwe technologieen een grote rol spelen.
En nieuwe gebouwen.
Helaas staat het door Frank Gehry ontworpen Peter B. Lewis building op de verkeerde plaats. Het is weliswaar veel kleiner dan het ook door Gehry ontworpen Guggenheim museum in Bilbao, Spanje, heeft ook een andere functie, maar het had wel wat meer omgevingsruimte verdiend. Bijzonder vond ik de gebogen bakstenen muren.

Feestje

2009-06-29T06:32:00.001-07:00

Morgen wordt de vriendin van M., D., dertig. Zaterdag vierde ze haar verjaardag met een feestje. Op het terras van hun huis in Pittsburgh raakte ik in gesprek met de vader van D. Hij bleek in 1970 een jaar in Saigon te hebben gewerkt voor de Amerikaanse legerleiding, Hij verzamelde de dagelijkse rapportages van alle activiteiten en maakte daar 's nachts een samenvatting van. Een Vietnamveteraan dus. Hij vertelde lang last te hebben gehad van een post traumatisch stress syndroom en zich schuldig te voelen de Vietnamese oorlog wel te hebben overleefd. Aan het eind van ons gesprek vroeg hij zich hardop af: dus het zou best kunnen zijn dat 58.000 Amerikaanse soldaten voor niets zijn gesneuveld? Ik kon dat alleen maar beamen.

Going home

2009-06-28T09:53:00.000-07:00

Drie maanden is best een lange tijd. Dus het gevoel, het is zo wel mooi geweest, borrelt op. You know what? Gisterenmorgen reed ik naar de stad, Michael Jackson op de radio, mooi weer, een mooie weg. En ineens kreeg ik een sterk gevoel. Shit over twee weken ben ik weer thuis, ik zal dit missen!

Warhol (of pop 2)

2009-06-27T10:44:00.000-07:00

Alle bezoekers van de Factory in New York werden gefotografeerd of gefilmd. Dit is een frame uit een vier minuten durende opname van Lou Reed, waarin deze niet beweegt. Hij knippert alleen met zijn ogen. De foto van Lou Reed met Sterling Morisson en John Cale is gemaakt door Stephen Shore. Portretten van George Gerswin en Mick Jagger. Covers van Interview.

Steelcity

2009-06-27T09:56:00.000-07:00

Ondertussen gebeurt er meer dan ik tijd heb om over te schrijven. Vat het een beetje samen. Als het Andy Warhol museum (kom ik op terug). Een Belgisch restaurant, Sloppy Joe's cafe, blues muziek en stamgasten. De vergane staalindustrie van Pittsburgh. En een ontmoeting met de Nederlandse fotograaf Taeke Zuidema, die hier woont. Hij nodigde me uit voor een rondgang door paar interessante wijken van Pittsburgh en een etentje in een tot brouwerij/restaurant omgebouwde kerk.

Pop

2009-06-25T23:35:00.000-07:00

Waar was ik toen Michael Jackson is overleden? In Pittsburgh, Pennsylvania. Ik zat in een bar om 18.00 uur plaatselijke tijd. De bartender riep: heb je gehoord dat Michael Jackson is overleden? Een klant zei, hij is niet dood, heeft een hartaanval gehad en de situatie is kritiek. Twintig minuten later stond ik bij een kruispunt te fotograferen en hoorde ik een mevrouw op haar cellphone zeggen: Michael Jackson heeft een hartaanval gehad. Een aantal uren later zat ik weer in een bar voor een bluesgroep. Dan heb je dus live een bluesgroep, behoorlijk goed, en veel tv schermen met sport: honkbal, basketbal, soccer, golf (de nicht van Tiger W.) en inderdaad Michael was overleden. Sport was toch belangrijker. En de blues, maar daar kom ik op terug.

Wow

2009-06-25T06:29:00.000-07:00

Mijn vader was stedebouwkundige. Hoewel de appel best ver van de boom is gevallen, kan ik het toch niet laten zo'n nieuwe stad een beetje door zijn ogen te bekijken. Neem Pittsburg, Pennsylvania. Het doet een beetje aan Genua, Italie denken. Maar dan twintig keer groter. Veel water, veel bergen en veel verkeer. Dan krijg je dus veel bruggen. Niet maatje Amsterdam, maar meer type Brienenoord. Ik geloof dat ik er al zo'n veertig heb gezien. De foto is dus niet representatief. Zelfs vanuit een helicopter wordt het moeilijk omdat de stad zo groot is.

Reconstruction

2009-06-24T09:03:00.000-07:00

Columbus, Ohio, heeft een stadscentrum waar de wederopbouw, zoals je het wel kunt noemen, wel is gelukt. De achtbaans snelweg loopt ook hier dwars door het centrum, maar is verdiept aangelegd met hier en daar een tunnel. Een levendige, zeer lange hoofdstraat (High St.) waar de hoogbouw soepel overgaat in vooroorlogse stenen bebouwing met cafe's, galeries en classy shops. Mensen te voet op straat, zelfs na tienen 's avonds. Vandaag naar Pittsburgh, Pennsylvania.

Googlenomics

2009-06-23T14:59:00.000-07:00

Het even even geduurd voor dat ik het artikel in het juni-nummer van Wired had gelezen. Secret of Googlenomics: Data-Fueled Recipe Brews Profitability.
Click hier

Whistle

2009-06-22T05:41:00.000-07:00

's Ochtends om een uur of vijf. De locomotief in de verte. Bijna in elke stad hoor je er wel een. Een prettig geluid, verschaft een soort zekerheid. Vanochtend was het echter niet in de verte want ik slaap achter een spoorlijn, met ramen open (geen airco hier). Columbus, Ohio. De foto is nog uit Cincinatti, OH. Tussen de kruisjes slingert een goederentrein.
In 1991 ben ik eens met de Amtrak van New York naar Atlanta gereisd. Bijna drie dagen. De passagierstrein gaat niet sneller dan een kilometer of vijftig, past zich aan aan het goederenvervoer.

Food.inc

2009-06-21T05:17:00.000-07:00

Ik word geen veganist maar wat ik hier meemaak op het terrein van voeding, dat is nog wel even wat anders dan in Europa. Dertig jaar geleden was ik al van mening dat alles wat in Amerika gebeurt vijf jaar later ook in Europa gewoon wordt. Er is niet veel reden mijn mening te herzien.
Er zijn nog meer trailers. Als het je interesseert ga naar Youtube en zoek op Food.inc.

Public

2009-06-20T19:17:00.000-07:00

De dochter van P. en T. in Cincinatti heet Tylor. 13 jaar, zit op een openbare school. Wel een van de beste van het land. 3 jaar Latijn. Als je door de test komt word je toegelaten. De school is gemengd. De docenten hebben allemaal een master degree. Voor het komende schooljaar heeft Tyler voor fotografie gekozen. Fotografie staat dan elke dag op het rooster. Ze had inmiddels wel drie analoge camera's verzameld waarvan twee spiegelreflex, maar erg veel zin in fotografie kon ik nog niet ontdekken. (foto wikipedia)

Over the Rhine

2009-06-19T13:55:00.000-07:00

Over the Rhine is een wijk die tegen downtown aanligt. De naam slaat op kolonisten van Duitse afkomst. Het is een groot revitalization-project. Ik denk dat nog geen 10% is gerealiseerd. Hier stuit ik op voedselverstrekking.

Freaky

2009-06-18T06:02:00.000-07:00

Als je vanuit het zuiden naar Cincinnatti rijdt, staan er ongeveer 3 km voor je de Ohio River bereikt borden: scherpe afdaling. Tijdens die afdaling zie je downtown liggen, aan de overkant van de rivier, compleet met wolkenkrabbers. Het bijzondere is dat als je de brug over bent de bebouwing weer minstens 100 meter boven waterniveau is. En daardoorheen een gigantisch wegenstelsel zoals meestal in de VS. Dwars door het centrum.

CS (4)

2009-06-17T06:41:00.000-07:00

C. en haar man E. zijn kunstenaars. Hun huis is Europees ingericht met een paar echt antieke meubels en veel schilderijen. Bij de avondmaaltijd die gezamenlijk, aan tafel, wordt genoten schuiven de ene keer een galeriehouder, de andere keer een kunstschilder aan. Buurtbewoners. C. heeft ook een prachtige tuin. De lelies kunnen alleen maar in een tropisch klimaat als hier groeien. Toch vertrek ik vandaag naar Cincinatti, Ohio.

Loeivul

2009-06-16T05:18:00.000-07:00

Zo spreek je het uit Louisville, Kentucky. Eerste stuk over een regionale weg, dat zag er uit als Noord Frankrijk. 30 km nadat ik deze foto had gemaakt draaide ik de Interstate op voor de laatste 140 km. Dat leek op midden Duitsland, maar dan met rotsachtige grond. Mooi.

Give me more

2009-06-15T07:27:00.001-07:00

Goede films bedoel ik. De nieuwe film van Jim Jarmusch "The limits of control" is hier nu een maand uit. Maar niet dat ik hem kan zien. In Nashville, TN, is wel degelijk een arthouse maar daar draaide hij niet. Wel Il Divo, maar die had ik al gezien.
Als je hier de naam Michael Moore laat vallen trekken de mensen een vies gezicht. Bij Al Gore ook trouwens (dat rijmt). Op deze teaser stuitte ik notabene in het fucking Parool.

Chapel

2009-06-14T19:55:00.000-07:00

Laatste dag in Nashville, TN. Een zondag. Ik was benieuwd of het echt zo toegaat in de kerk in de VS als we zo dikwijls in films hebben gezien. Swingende priesters, opgezweepte kerkgangers, zang en tranen. Een driemans ritme sectie, een keyboard plus een electronisch orgel. Bij het voorlezen uit de bijbel wordt de Pastor niet alleen ondersteund door muziek maar elke zin wordt bevestigd. O yeah, hallelujah. Ja zo is het. Ook in 2009.

40

2009-06-14T07:41:00.001-07:00

Martin's veertigste verjaardig vierde hij met een dinnerparty. Martin doet iets in hypotheken. Het viel me op dat iedereen van de dertig gasten in good shape was. Slechts een vrouw was een beetje dik. Je hoeft geen statistisch wonder te zijn om te kunnen zeggen dat het probleem van overgewicht dus een sociaal issue is.
Om acht uur begon het te schemeren en om half negen was het donker. Als in de tropen.
En toen waren daar Dough en Steve. Tweelingbroers die me al waren opgevallen vanwege hun zachte, enigszins hese stem. Zonder versterking speelden ze gitaar en mandoline en zongen tweestemmig. Eigen arrangementen van nummers van onder andere Van Morison, Tom Petty en Chuck Berry. Een stuk of twaalf nummers zonder onderbreking. Het was prachtig. Vanaf hun vijfde waren ze beginnen te zingen. Op hun twaalfde hadden ze hun eerste gitaar gekregen. To never stop playing since, suggereerde ik tegen Steve. Right, antwoordde hij, and we will never do.

CS (3)

2009-06-13T09:04:00.000-07:00

V. in Madison, Alabama, had eigenlijk geen tijd. We hadden geen goede afspraak gemaakt en ik moest even op haar wachten. Bij binnenkomst gingen meteen de TV en de laptop aan. De volgende dag ging ze haar twee kinderen ophalen. Ik was nog een paar dagen alleen in het zeer comfortabele maar kille huis (AC indeed). S. in Nashville, Tennessee, is een an al warmte en aandacht. We worden meteen vrienden. Ze organiseert etentjes zodat ik haar vrienden en familie leer kennen. Ik heb nog een afspraak in Nashville maar ik besluit om daarna nog een paar dagen terug te gaan naar S. Ze is gek op honden en heeft een honda motorfiets uit 1988. K dan uit Nashville heeft vier kinderen die inmiddels allen op zichzelf wonen. De avond dat ik aankom heeft ze barbeque bereid. Dat is een recept met varkensvlees dat uren heeft gesudderd. We eten aan een echte eettafel met zijn drieen. Een behoorlijk diepgravende discussie over politiek. Haar man is fiscalist.

Wat zeg je

2009-06-12T18:35:00.001-07:00

Ik ben nog steeds in het zuiden. Soms versta ik er werkelijk niets van (geen reet als het ware):
Boomhauer

Music City

2009-06-12T06:40:00.000-07:00

Southern rock country pop: the Kentucky Headhunters. Ze speelden in de openlucht op het CMA Music Festival in Nashville, TN. Van de meer dan twintig minuten durende versie van Norman Greenbaum's Spirit in the sky werd ik heel vrolijk.

Raccoon

2009-06-12T06:11:00.000-07:00

Wasbeertje. In de VS kunnen die in je achtertuin zitten, zoals hier. In Toronto liep er ook al een rond in stedelijke bebouwing. Ik dacht dat ze niet in Europa voorkomen maar dat schijnt wel zo te zijn. Zeldzaam in Nederland.

Re-invent

2009-06-11T10:05:00.000-07:00

Ik vind dit knap!

Drie

2009-06-11T10:02:00.000-07:00

Als we allemaal met een muis zouden moeten werken had god ons wel drie armen gegeven. God, bedoel ik. Deze tekst is van mezelf. Ik had een column met de veelbetekenende naam "Computers zijn leuk!" in Software Magazine. How wrong could I be!
Check this out!
Click here

CS (2)

2009-06-11T04:45:00.000-07:00

H. in Chicago heeft geleerd, en heeft haar dochters geleerd, dat je niet met vreemde mensen moet praten. Maar ze doet het wel en geniet er van. Dan komt er een dochter (of een zoon) binnen met de opmerking: is dat weer zo'n couch surfer? K. uit Milwaukee heeft op dit moment geen werk maar is daar in het minst teneergeslagen over. Ze is verhuisd, zodat ze nu in een omgeving woont met meer kans op werk. J. uit Toronto heette me van harte welkom om vervolgens eerst te gaan mediteren. The rules here, zei ze: 1. alles wat eetbaar of drinkbaar is wordt je geacht te eten en te drinken. Dat waren alle rules. Het helpt als je in een vreemd huis bent om dit duidelijk te stellen. Bij M. uit Iowa City voelde ik me eigenlijk niet welkom. Laten we zeggen dat het niet erg klikte. Ik vond haar zoon aardiger. (Oeps). S. in St. Louis deed erg haar best. Ik kreeg meteen een glas wijn. Toch vond ik het er niet leuk. Te koud. (Oeps). Dit in tegenstelling tot A. In Memphis (27 jaar). Ik was zijn oudste gast en ook degene die het langste bleef. Waarbij wel gezegd moet worden dat hij er zelf een paar dagen niet was. A. raadde me aan naar Oxford, Mississippi te gaan. Daar logeerde ik bij S, zelf afkomstig uit Queens, New York. Haar ouders zijn geboren in Trinidad. Heel interessant om het leven van een groep enigszins alternatieve Amerikanen mee te maken op wat ze zelf haar "cove" noemt. Een hofje zou ik zeggen.

Anders

2009-06-10T19:54:00.000-07:00

Gisteravond heeft S. uit Nashville, TN, een groepsetentje georganiseerd in een restaurant in de buurt (met levende muziek, dat had S. niet georganiseerd, dat is daar elke avond). Een van de vrienden van S. vroeg me: wat zijn nu de verschillen tussen het leven in Europa en in Amerika. Ik antwoordde spontaan: dat verschilt van het uur dat je opstaat tot je gaat slapen. En dat bracht me vervolgens op het idee om, als ik terug ben, mijn blog nog even voort te zetten met een beschrijving. Als een 24.

Entrepreneur

2009-06-09T14:18:00.001-07:00

Ik heb eens een keer als pay off gebruikt: Computers bijna voor groothandelsprijzen. Dat was volgens mij goedkoper dan Computers voor groothandelsprijzen. Gelukkig sta ik niet alleen in deze opvatting. (Iets is altijd meer waar als een ander het ook vindt. Was dat eigenlijk niet het probleem van deze beschaving?) Klik op de foto om hem te vergroten.
CS 2 en CS 3 komen nog. En dan deze foto nog.

CS (1)

2009-06-08T15:43:00.001-07:00

Bij vreemde mensen logeren en ze leren kennen. Couch surfing dus. Ik moet zeggen: prima. Het was even wennen maar ik heb nu al een heleboel mensen ontmoet. Het komt er als altijd op neer: ze liggen je of niet. Nu heb ik de eigenschap dat de meeste mensen me niet zo liggen, noem het arrogantie, or what. De voor mij leukste mensen zijn toch degenen die gedreven zijn. Misschien nog wel belangrijker dan slim.
C. te Rochester speelt fagot. Beroepsmatig. Eerder plichtsgetrouw zou ik zeggen dan gedreven. Maar wel verschrikkelijk aardig. C. uit Dearborn is ook heel aardig. Ik noem aardig alleen nog maar als ze dat niet zijn. Pim Oets zei altijd: ja ze zullen niet aardig zijn. Zelf was hij niet zo aardig. Ik mocht nooit bij hem afkijken.
C. dus, is warm en probeert open te zijn wat haar niet makkelijk afgaat. Zij maakt er een punt van om me zo in de watten te leggen dat ze me ook mee uit eten neemt.
Ik heb nog een hele rij letters maar ik sla even een maand over.
S. in Nashville, TN, vraagt nadat we een half uurtje hebben gepraat: wat ga je doen als je weer terug bent? Ik begrijp haar eerst niet. In Amsterdam bedoelt ze. Kijk dat is dus luisteren en niet bang zijn om de echte vraag te stellen. Ik ga haar daar nog een compliment over maken. Als ik durf.

Country

2009-06-08T07:16:00.000-07:00

Gisteren richting het noorden gereden, op de terugweg. Hoewel nog ruim vier weken te gaan is het een keerpunt. Nashville, Tennessee is (gelukkig) weer een echte stad. Later een foto van downtown. Dit is een wijk met gemengde inkomens zoals dat hier heet (PC).

Kuifje

2009-06-06T13:47:00.000-07:00

Nu alleen nog een korte broek en ik kom de zomer wel door.
Madison, Arizona, ligt direct tegen Hunstville, Arizona aan. Het wereldcentrum van de raketindustrie. Een echt centrum is er niet. The Mall moet als downtown dienen. Gezien de hoogwaardige technologie en de navenant hoge salarissen doet het hele gebied een beetje als Amstelveen aan. De provincie Utrecht gebouwd als een heuvelachtig Amstelveen. Alle wegen 3 keer zo breed en om alle villa's drie keer zoveel grond. Zoiets.
Als je het adres zou weten kan je deze foto ook op Google Maps opzoeken. Iets onscherper maar met dezelfde groothoeklensvervorming.

Awesome

2009-06-06T13:00:00.000-07:00

Fantastisch, geweldig, heel mooi, super cool. Heel positief.
Het voordeel van een topsporter is dat hij een persoonlijke masseur heeft. Als je niet van sporten houdt, zoals ik, kan je ook nog rijk zien te worden in Amerika. Dan koop je voor 6000,- US$ een massagestoel. Mijn gastvrouw Valerie, die zelf weg is, vroeg me om alle stekkers uit de contactdozen te halen, voor ik weg ging. "Ook de massagestoel", zei ze met een veelbetekenende blik. Hij is van het merk Osim.

Mr. Young

2009-06-05T21:06:00.000-07:00

Throughout the years many artists have recorded at Muscle Shoals Sound Studios including Lynyrd Skynyrd, Sawyer Brown, Bob Seger, Glenn Frey, The Oak Ridge Boys, Delbert McClinton, Little Milton, Melissa Etheridge and many, many more. (Wikipedia)

Ik was niet echt in Muscle Shoals maar reed er wel langs. Eergisteren alweer, op weg van Tupelo, Mississippi naar Madison, Alabama. Sweet home Alabama. Inderdaad, de beste muziek op de autoradio sinds dagen.

Tupelo

2009-06-04T09:45:00.000-07:00

Na deze even een tijdje geen auto's, ik beloof het.
In plaats van naar het geboortehuis van Elvis Presley te gaan, besloot ik toch maar (weer) naar een automuseum te gaan. Ooit waren er honderden autofabrikanten in Amerika. In Europa waren er ook heel wat meer dan nu. Het bijzondere van het het Tupelo Automobile Museum is dat er een heleboel zeer zeldzame auto staan. Die laat ik hier niet zien, je kan in een museum geen fatsoenlijke foto's maken, in ieder geval niet van glimmende auto's. Een Studebaker 1915, en verder, kijk maar. De laatste foto is gewoon op straat genomen, in Memphis, Tennessee.

Prius

2009-06-03T18:19:00.000-07:00

Hij reed in een Toyota SUV. Zelf was hij 100% Amerikaans. Toen hij voor me gestopt was stond ik in een grote stofwolk. De beveiligingsman begon bood allereerst zijn verontschuldingen daarvoor aan dus het leek er op dat ik niet bang hoefde te zijn voor een discussie over mijn geheugenkaartje. "Ik ga al", zei ik. Ik bevond me namelijk op private property. Normaal gesproken is dat afgegrendeld maar deze nieuwe Toyotafabriek in Blue Springs, vlakbij Tupalo, Mississippi, is nog niet klaar. Half december 2008 kwam zelfs het nieuws dat hij niet zou worden voltooid. "Eventually w're gonna make cars here", zei mijn bewaker desgevraagd.

Deer

2009-06-03T17:58:00.000-07:00

Vroeg op weg naar Madisson, Alabama. Nog op de Camp ground kom ik herten tegen. Zoals altijd, eerst fotograferen, niets vragen. Ik kon daarna uitstappen en ben ten slotte op ze afgelopen. Op een bepaald moment maakte er een een soort kuchend geluid en waren ze allemaal tegelijk weg.

-1.0

2009-06-03T17:47:00.000-07:00

Geen internet. Wel warm water en wc-papier. Dat laatste is handig want die gaan hier alleen maar per 24 rollen. Nu weet ik ook waarom Amerikanen achter hun recreational vehicle nog een gewone auto hebben hangen. Dat is om naar de douchecellen te rijden.

De binnenverlichting van de auto doet het niet dus met de kippen op stok (half negen). Pas tegen het ochtendgloren begint het een beetje af te koelen. De auto staat in de schaduw, ik kan nog even blijven liggen. Saltines, toastjes uit de Dollar shop. Hoorde ik deze grap op Comedy Central: De werknemers in de Dollar shop krijgen korting. In de Dollar shop? Korting?, "Well, just take it".

Simply

2009-06-02T09:51:00.000-07:00

Lekke band, dus ik moest even naar de Wal-Mart bandenwerkplaats. In de wachtkamer keek ik even in het Juli nummer van Hot Rod. Dit is 1956.
Vandaag op weg naar Tupelo, Mississippi. Ik ga nu eens proberen om in de auto te slapen, op een RV Camping ground. Ik heb tenslotte niet voor niets een auto gekocht waar ik in zou kunnen slapen. Overdag is het nu 33 graden.

Faulkner

2009-06-01T09:11:00.000-07:00

Op ditzelfde hofje (zie Eleven, hiervoor) hadden we gisteravond een cookout. Samantha, mijn host, had de barbeque opgesteld en iedereen kwam met wat eetbaars langs. Veel vis en vlees en iemand ging nog even met de auto naar de supermarkt om ontbrekende dingen te halen zoals sla. Op zondag is de liquor store dicht, in deze staat. Dus de drank was mondjesmaat. Ik vroeg aan Gina, (zie 30 mei 2009) of ze voor het optreden in Two Stick, vrijdagavond eigenlijk was betaald. "We pay the rhythm section", zei ze. Zelf waren zij en haar man deze keer niet betaald. "It's important to have a good rhythm section" voegde ze er aan toe. Ze werkt full time in een ziekenhuis, ik denk een administratieve functie. UPDATE: Toen ik uit Oxford vertrok kwam ik Gina nog tegen, even naar huis voor lunch. ZAe droeg het bekende groene uniform.

Toen we vrijdagnacht om half twee op weg naar huis langs het graf van William Faulkner kwamen, hier om de hoek, zaten er een paar mensen bij het graf. Ik hoorde geen muziek. Misschien waren ze in gedachten.

Eleven

2009-06-01T08:56:00.000-07:00

Ergens midden jaren zestig had GM een marktaandeel van net iets meer dan 50%. Begin dit jaar was het marktaandeel 19%. Op dit hofje in Oxford, Mississippi, staan twintig auto's. Vier daarvan zijn van Amerikaans fabrikaat. Van die vier hebben er twee minstens al een half jaar niet meer gereden. Nu moet gezegd worden dat de bewoners van dit hofje niet bepaald de gemiddelde Amerikaan vertegenwoordigen. De leeftijd is tussen de 25 en de 40 jaar. Er wonen twee kinderen.

Kiva

2009-05-31T12:15:00.000-07:00

Dat ik hier nu pas opkom. Beste lezer, ga naar www.kiva.org, stort een of twee keer 25 dollar (staat vandaag op 0,71 e-tjes) aan microcrediet aan een groep mensen die dat goed kunnen gebruiken om hun dagelijks bestaan te verbeteren. Guess what? Binnen zes maanden krijg je het geld weer teruggestort. That's right, you get your money back. En dan kan je het dus nog een keer gebruiken om mensen te helpen om hun dagelijks bestaan te verbeteren. Ad infinitum. 98% of zo wordt keurig afgelost. De Kiva organisatie wil ook wat hebben maar je kunt ook zeggen, nee, nu niet. Eigenlijk wordt PayPal, de virtuele bank hier nog het rijkste van want die rekent wel degelijk een relatief hoog percentage kosten. Daar gaan we dus nog iets op verzinnen. That's www.kiva.org. Ask your local store for more details.

Test

2009-05-31T10:00:00.000-07:00

Advertising as failure. Zie link Jeff Jarvis hiernaast.

Niet dat de boodschap me niet aanspreekt, maar dit is vooral bedoeld om te kijken of het werkt. Embed a video from Youtube.

Het werkt dus (niet lachen, als je het weet is alles makkelijk). Het grappige is dat ik nu vooral googlesap voor Mr. Jarvis aan het genereren ben. De bedoeling is zelf een beetje sap te vergaren. Het begon er al mee dat ik dit blog onder een schuilnaam ben begonnen. Helemaal fout natuurlijk. Eens kijken of ik dat kan veranderen zonder al mijn lezers kwijt te raken... (Ik schat al meer dan honderd er van uitgaande dat iemand zeg, gemiddeld eens in de vier dagen, ha usa opzoekt. In het weekend stort het bezoek altijd in, vooral met feestdagen, maar zelfs nu, eerste pinksterdag, is het bezoek 50% hoger dan een paar weken geleden in het weekend.)
UPDATE: Al lezend in Jeff Jarvis boek begin ik te begrijpen dat het zo zit. Omdat ik Jeff Jarvis noem zou het kunnen dat surfers bij mij terechtkomen, zoekend naar JJ of WWGD. Laat ik het Google-inteelt noemen. Een beter voorbeeld is Wim Noordhoek (zie link hiernaast), die naar mijn blog verwijst in zijn eigen blog en er uit citeert. Beter omdat het relevant is, gezien het feit dat hij mij twee maanden geleden heeft geinterviewd. Met als onbedoeld maar zeer welkom gevolg dat mijn bezoek 50% toeneemt.

Gina

2009-05-30T18:46:00.000-07:00

Iedereen die ik in Oxford, Mississippi, spreek is het er over eens. Ik ben hier precies op het goede moment: de studenten zijn weg en het is nog niet te heet. Ik ben in het zuiden. Het Amerikaans wordt steeds moeilijker te verstaan. Maar muziek all over the place. Het huis waar ik hier logeer ligt in een hofje. Stuk of twaalf huizen. Iedereen zit in een band, zegt Samantha, mijn host. De mensen hebben een baan maar zijn ook musicus. Als ik vandaag opnieuw naar de stadskern loop krijg ik een lift van Gina. Het is maar een paar blocks maar het is heet en heuvelachtig. Bovendien, leek Grace Askew (29 mei 2009) op Maria Schneider, Gina Sexton (zie link hiernaast) lijkt op Marilyn Monroe. Ze speelde met de band Carroll County Picture Show gisteravond in de bar Two Stick. Garage-music, wel gezellig, met een prachtig nummer geschreven door Gina zelf, America. En wat een drummer.

Twee

2009-05-30T18:19:00.001-07:00

Twee dingen die ik nog niet wist. Zo'n grote bloem (real big) aan een boom dat is een magnolia. En dat een eekhoorn geluid maakt wist ik ook niet. Iets tussen een kikker en een kat. Hij wilde naar beneden, maar daar zat ik. Onder een boom, 't is hier heet.

Grace

2009-05-29T10:28:00.000-07:00

De laatste avond in Memphis, Tennessee. Ik ben uitgenodigd door Sophialovesyou, nickname van couchsurfer Sophia uit Memphis. Zij is net terug uit Amsterdam waar zij twee jaar als verpleegster heeft gewerkt. In de Blue Monkey treedt Grace Askew op met haar band The Groundspeak. Allemaal eigen werk en een "eigen" geluid. De band had een leadgitar, orgel, een staande bas en drums. Bluesy, swampy, laid back. Ik vond het prachtig. Sophia never showed up, helaas.

On the road again: Oxford, Mississippi.

Logo

2009-05-29T09:52:00.000-07:00

De hoofdvestiging van FedEx is in Memphis, Tennessee. Van twee startbanen vertrekken voortdurend vrachtvliegtuigen. In de anderhalf uur dat ik in de omgeving van het Memphis International Airport was, rond een uur of vier 's middags, vertrokken er zeker 50 toestllen. Zo'n chocoladebruine bestelwagen (UPS) heeft onmiskenbaar ook een sterke communicatiefunctie. FedEx is volgens mij een van de beter geslaagde ontwerpen.

Wel gvd

2009-05-28T07:34:00.000-07:00

Soms doe je wel eens iets wat je beter niet zou kunnen doen. Vooral als je ver van huis bent. Zoals in Blogsearch.google.com je eigen naam invoeren. Het levert wel nieuwe ervaringen, inzichten, reacties op. Zoals toen ik dit zag: "Wel nondeju, blijf met je poten van mijn werk af!" Jan van de Ven is fotograaf en hij ziet de dingen op zijn eigen manier. Click here.
Ik blijf het een vorm van inteelt vinden, het naar elkaar verwijzen. Maar het moet! Googlesap genereren heet dat. En nu ik toch bezig ben. Click here. Ik heb het boek bij Amazon besteld. Het wordt als het goed is vandaag door UPS afgeleverd (in Memphis, Tennessee). You see, het werkt.

Carl

2009-05-27T09:51:00.000-07:00

Geen lange rijen voor de deur (free parking rear building) maar ik moest toch even aan het Anne Frank huis denken toen ik er voor stond. Sorry. Hier is Rock and Roll dus uitgevonden, zoals op de site van Sun Studio, Memphis, Tennessee, staat vermeld. De jongeman links op de foto is Carl Perkins. Die heb ik in 1972 in Amsterdam in het Concertgebouw gefotografeerd toen hij op tournee was met Johnny Cash (rechts).

Bully-free

2009-05-26T20:00:00.000-07:00

Kingsbury Middle School, Memphis, Tennessee. De meisjes in 8th grade hebben al 165 dagen niet gevochten. Als in fysical contact. De een haalt uit, de ander slaat terug. Geen politie, geen wapens. Er wordt wel op wapens gecontroleerd, random, eens per week. De laatste weken voor de vakantie dagelijks.
Nog even wat feiten over Aaron Fowles (met zijn toestemming). Als leraar verdient hij US$ 2400,- netto per maand. Vakantiegeld en dat soort dingen doen ze hier niet aan. Maar hij heeft wel een goede ziektekostenverzekering, inclusief bril en gebit. Zijn apartement, ik schat zo'n 70m2, twee kamers, badkamer, airco, kost $ 600,-. Hij rijdt met zijn eigen auto naar school, 16km, geen reiskostenvergoeding. TV en internet kost $ 125,- per maand.

Middle

2009-05-26T13:27:00.000-07:00

Aaron Fowles (27) heeft twee jaar Engels onderwezen in Polen en een jaar in Zuid Korea. In zijn grote klaslokaal op Kingsbury Middle, Memphis, Tennessee, dat in tweeen is gedeeld door een scheidingswandje zijn de versieringen en het werk van de leerlingen weggehaald vanwege de schoolvakanties. Ik maak daarom geen foto van zijn lokaal. Dat zou wel een heel somber beeld opleveren en niet representatief. De school telt 460 leerlingen. Er werken ongeveer 25 docenten. Een "zwarte school" is het niet. 40% van de leerlingen is zwart, 40% Hispanic, 15% wit en de overige 5% procent is van andere afkomst, bijvoorbeeld Irak. Aaron geeft ESL, English as a second language. Veel van de leerlingen zijn kinderen van illegalen. De leeftijd is 12 tot en met 14 jaar met uitschieters, zoals een zestienjarige moeder van twee kinderen.
Aaron windt zich er over op dat geen van de zwarte leerlingen aan het eind van het schooljaar een speciale vermelding heeft gekregen. "They underperform". Ik denk niet dat het aan hem ligt. Hij zegt dat hij van zijn leerlingen houdt en zich er van bewust is dat hij een grote verantwoordelijkheid heeft: "Ze zijn erg moeilijk in beweging te krijgen".

Shadow

2009-05-25T17:49:00.000-07:00

Halverwege mijn reis, tijd voor een korte terugblik. De twee dingen die het meeste opvallen zijn de gezondheidstoestand in Amerika: deze mensen zijn doorgaans (veel) te dik, en de pijnlijk grote inkomensverschillen. Deze twee zaken hebben enig verband met elkaar want zoals bekend, slechter opgeleide mensen eten slechter. Fastfood is hier zo allesoverheersend dat ik nog niet snel zie hoe deze problemen aangepakt moeten worden.
Morgen ga ik met de eigenaar van deze poes, Aaron, mee naar de school waar hij lesgeeft. Het is een zwarte school. De leerlingen hadden afgelopen vrijdag de laatste schooldag anders zou er voor mij geen toegang zijn. Van Aaron hoorde ik dat de bewaking zo uitgebreid is vanwege de angst voor gangs. Zie het stukje Cannon van 24 mei 2009.

Cannon

2009-05-24T17:44:00.000-07:00

Graduation in The Cannon Centre, downtown Memphis, Tennessee. Hoewel ik min of meer ongehinderd kon fotograferen had City School voor de veiligheid wat mensen ingezet. Er stonden zeven van deze auto's voor de deur. Wat moet je je hier nu bij voorstellen?

Gibson

2009-05-24T10:12:00.000-07:00

Abba to Zappa is niet helemaal correct. Een paar grote missers zijn Mammas and the Pappas, Janis Joplin, Jimmy Hendrix en inderdaad Elvis Presley. Hier dan op het Elvis Presley Plaza.

Ik wil niet zeggen dat de sfeer hier grimmig is, dat is niet zo, maar er is al heel wat gepasseerd kennelijk.