Lus

Waar de Dorpsstraat, ons Dorp, de Hoofdstraat kruist, staan stoplichten. Aangezien er meer verkeer door de Hoofdstraat gaat dan door de Dorpstraat, zijn er bij de stoplichten zogenaamde lussen in het asfalt aangebracht. Het stoplicht in de Hoofdstraat springt alleen op rood als het nodig is. Het is duidelijk dat dat een win-win situatie oplevert. Automobilisten tevreden en Al Gore ook.

Speaking about Al Gore: in de Verenigde Staten is er veel autoverkeer en zijn er heel veel stoplichten. Dus je zou denken dat ze in het land van de maanreizen veertig jaar geleden wel zijn begonnen met die handige lussen in het asfalt. Nou nee. Om van een groene golf maar helemaal te zwijgen. Wat nu? Een actie in Nederland om te bereiken dat er in de VS minder brandstof wordt verspild? Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Emocion

N. woont in Nijmegen. Die BMW is van hem. Zijn vrouw E. is vandaag met vakantie vertrokken. Met twee kinderen, met z'n drieën dus. In de BMW. N. is interimmanager bij een van de veertig vestigingen van een multinational. Hij heeft ook een Porsche. Weliswaar een 24 jaar oude, maar een Porsche. Maandag gaat hij met de Peugeot Partner van E. naar zijn werk. Hij vindt dat je niet met een Porsche kunt aankomen.

Dinner

Geen commercials. Public radio (en TV). Al weer een week thuis, maar ik ga nog even terug. Naar de VS. In Boston luisterde ik in de auto naar een zender van Public radio. De boodschap die ik hoorde, als een SIRE-spot, had als thema "dinner". De strekking: 'Maakt u zich zorgen over uw ontsporende kinderen (drugs, sex, onhandelbaar)? Uit onderzoek is gebleken dat het enorm helpt als u dagelijks samen met uw kinderen het avondeten gebruikt.'

1905

Mijn grootvader besloot in 1905 naar Parijs te gaan. Zo lukte het hem om niet in militaire dienst te hoeven. Op zijn veertiende was hij in Antwerpen, zijn woonplaats, gaan werken als huisschilder. Maar 's avonds ging hij naar d'n Academie. Volgens mijn moeder had die kunstopleiding toen 1.500 leerlingen. Sjef (Josef), mijn grootvader, heeft alles gedaan in Parijs. Zijn beroep was decorateur. Hij huurde een kamer. Toen zijn verloofde in 1906 hem drie weken in Parijs kwam opzoeken logeerde ze bij vrienden. In 1907 trouwden ze en in 1908 werd mijn moeder geboren.
Toen mijn moeder zelf ging werken bij haar vader thuis, ook vanaf haar veertiende, ging zij tot haar 17de jaar naar de avondschool en daarna ook naar dezelfde Academie. Die had toen zo'n 500 leerlingen. De traplift waarop ik haar gisteren heb gefotografeerd voorkomt ongelukken, maar verder loopt mijn moeder gewoon in huis rond.

Polder

Mijn nieuwe Amerikaanse vrienden heb ik verteld over Jisp, Nederland. Below sea level en dergelijke. Daar begrepen ze niet veel van. Hans Brinkers? Hierbij een satelietfoto van Jisp om te laten zien hoe bijzonder het is. 30 minuten rijden van hartje Amsterdam.
En Dirk, mijn zoon, gisteren bij Restaurant Polder (Science Park, Amsterdam).

Licht

Het is niet zo erg als bij het door Frank Gehry ontworpen gebouw in Cleveland, Ohio. Maar toch.. Als je dan een open constructie laat zien, prachtig vormgegeven, dan kun je volgens mij niet zeggen: 'Laten we die lichtarmaturen daar maar in monteren.' Noblesse oblige. De nieuwe Terminal 5, Heathrow, Londen.

CS (5)

P. en haar dochter Tyler waren in New York toen ik hun huis bezocht in Cincinnati. Dus werd ik door haar man verwelkomd. Hij werkt voor een Amerikaanse bank, een multinational. Een baan in de automatisering. Maar hij werkt thuis. Hij vertelt dat van zijn groep, honderd mensen, iedereen thuis werkt. Al jaren. De laatste twee dagen was het gezin weer compleet. Dat leidde tot gezamenlijke maaltijden en samen naar de kerk. Mijn tweede kerkbezoek.

In Columbus, Ohio was P. mijn host. Toen ik hem mijn boek liet zien, bleek dat hij veel van de artiesten die ik heb gefotografeerd ook had ontmoet. Als chauffeur van een limousine. P., 56 jaar, is bezig aan zijn proefschrift. Veranderingsprocessen, sociologie. In mijn referentie die ik op de couch serving site aan zijn profiel heb toegevoegd schreef ik: 'Hoewel hij op de foto (met kleinkind) de indruk maakt al wat ouder te zijn, is dat een misverstand.' Zijn vriendin C. is net zo oud en autoverkoper. Een bijzonder paar.

Laatste - Boston

Ik vlieg met British Airways. Vanochtend downtown Boston. In de wolken.

MASS MoCA

Het Massachusetts Museum of Contemporary Art is in North Adams, MA. Toch zo'n 200 km ten noorden van Boston. Maar, alles voor de kunst..
Heel mooi is een presentatie van het werk van Sol Lewitt (Om de foto's te kunnen beoordelen, even dubbelklikken op de foto). Een enorm project dat nog niet af is.
Ook leuk vond ik Guy Ben-Ner. Op de fiets zit een rem, dan stop de film dus. Er werden ook films van hem vertoond.

Boston

Museum of fine Arts.
Antonio Lopez Garcia. Spanish, born in 1930. De ene heet de nacht dan zal die andere wel de dag heten. Die staat dan ook in de zon.
Geef mij maar de stad!

Lachen

Nog even de Ford Windstar, hier voor het huis van C. in Rochester, NY., mijn eerste couch-server ervaring. Na aankomst, 8 April 's avonds in Boston ben ik meteen in een huurauto doorgereden naar Danvert, MA, zo'n dertig km ten noorden van Boston. De volgende dag door naar Manchester, New Hampshire, naar de Empire Automotive Group. Op hun site had ik thuis al deze Ford mini-van met deuk(je) zien staan. US$ 2000,-. Meteen toen ik aangaf belangstelling voor deze auto hebben ging de prijs naar $ 1700,- en dat werd de deal, all-in. C. in Dearborn, MI, heeft elf broers en zusters en zei dat een van haar broers mijn van wel wilde kopen in Juli. We werden het gisteren eens, voor $ 800,- was ik de auto weer kwijt.
Mocht ik iemand op een idee hebben gebracht: essentieel is om een adres in de VS te kunnen gebruiken. Het eigendomsbewijs (de title) moet kunnen worden geregistreerd en voordat je een nummerplaat krijgt (in Michigan een tijdelijke voor max. twee maanden) moet je eerst aantonen dat de auto verzekerd is. Ik heb het op een andere manier gedaan maar hier kan couch-serving ook nog van pas komen. Vraag aan je host of je zijn adres mag gebruiken. Het betekent geen belasting voor hem of haar. Alleen een stapeltje brieven, eventueel aangevuld met wat parkeerbonnen. En dan kan je er ook meteen je Amazon bestellingen naar toe sturen!

Kleintje

Die lange jongen komt inderdaad op me af. Ook al had ik nog wel het speciaal voor dit soort omstandigheden meegenomen amateurtjecameraatje in handen. Voor de laatste dag leek het me geen goed idee om het op een confrontatie te laten aankomen dus ik ben opgestapt.
Zaterdag vlieg ik naar Boston. Ik ga daar wel fotograferen, maar rustig aan.

Contradictie

Ik krijg klachten (eentje, van M., woont dertig jaar in Amerika en komt uit Polen) dat ik een te somber beeld van de VS geef. Mijn reactie was dat ik nu eenmaal vanuit een vooroordeel werk en dat goed nieuws geen krant maakt.
Vandaag in Detroit.

Bye

Dearborn is toch wel een van de ongezelligste steden waar ik ben geweest. Des te vreemder om juist daar het gevoel te hebben thuis te komen. Maar zo was het. Bewolkt, geen regen, soms wat zon. Mijn laatste trip over de weg, van Cleveland, Ohio naar Dearborn, Michigan. De eerste 100 km langs het Lake Erie. Veelal bebouwd met niet zozeer mooie als wel dure woningen, met parkachtige tuinen. Het huis op de foto is een uitzondering. Bye bye, Ford Windstar.

On photography

Anton Corbijn gebruikt het woord geheim. Ikzelf heb het over magie. Taeke Zuidema heeft het over het jagersinstict dat een belangrijke rol speelt. Je loopt door de velden, plotseling is daar je prooi en je schiet. Maar er zijn ook uitstekende vrouwelijke fotografen. Taeke vindt ook voyeurisme een belangrijk element van fotografie. Daar ben ik het zeker mee eens.
Het kan als volgt werken. Taeke bracht me naar Braddock, bij Pittsburg, om me de laatste nog werkende staalfabriek te laten zien. Ik maakte er deze foto, die ik haast miste. Taeke wees me er op dat het huis links goed de gevolgen van de afbraak van de industrie in beeld brengt. Het huis had ik even niet gezien.
Ik draaide me om en zag het jongetje op de fiets.

Maakte eerst de foto boven, maar toen (geluk!) reed het jonge nog even door en maakte ik deze foto. De foto hieronder vind ik zelf toch wel een van de betere foto's van deze week.
Wat vind jij - over fotografie?

Guess

Cleveland, Ohio wordt vaak vergeleken met Pittsburgh, Pennsylvania. Verbonden met water. Zware industrie, die min of meer verdwenen is in de jaren zeventig. En een comeback waarbij nieuwe investeringen in nieuwe technologieen een grote rol spelen.
En nieuwe gebouwen.
Helaas staat het door Frank Gehry ontworpen Peter B. Lewis building op de verkeerde plaats. Het is weliswaar veel kleiner dan het ook door Gehry ontworpen Guggenheim museum in Bilbao, Spanje, heeft ook een andere functie, maar het had wel wat meer omgevingsruimte verdiend. Bijzonder vond ik de gebogen bakstenen muren.

Feestje

Morgen wordt de vriendin van M., D., dertig. Zaterdag vierde ze haar verjaardag met een feestje. Op het terras van hun huis in Pittsburgh raakte ik in gesprek met de vader van D. Hij bleek in 1970 een jaar in Saigon te hebben gewerkt voor de Amerikaanse legerleiding, Hij verzamelde de dagelijkse rapportages van alle activiteiten en maakte daar 's nachts een samenvatting van. Een Vietnamveteraan dus. Hij vertelde lang last te hebben gehad van een post traumatisch stress syndroom en zich schuldig te voelen de Vietnamese oorlog wel te hebben overleefd. Aan het eind van ons gesprek vroeg hij zich hardop af: dus het zou best kunnen zijn dat 58.000 Amerikaanse soldaten voor niets zijn gesneuveld? Ik kon dat alleen maar beamen.

Going home

Drie maanden is best een lange tijd. Dus het gevoel, het is zo wel mooi geweest, borrelt op. You know what? Gisterenmorgen reed ik naar de stad, Michael Jackson op de radio, mooi weer, een mooie weg. En ineens kreeg ik een sterk gevoel. Shit over twee weken ben ik weer thuis, ik zal dit missen!

Warhol (of pop 2)

Alle bezoekers van de Factory in New York werden gefotografeerd of gefilmd. Dit is een frame uit een vier minuten durende opname van Lou Reed, waarin deze niet beweegt. Hij knippert alleen met zijn ogen. De foto van Lou Reed met Sterling Morisson en John Cale is gemaakt door Stephen Shore. Portretten van George Gerswin en Mick Jagger. Covers van Interview.

Steelcity

Ondertussen gebeurt er meer dan ik tijd heb om over te schrijven. Vat het een beetje samen. Als het Andy Warhol museum (kom ik op terug). Een Belgisch restaurant, Sloppy Joe's cafe, blues muziek en stamgasten. De vergane staalindustrie van Pittsburgh. En een ontmoeting met de Nederlandse fotograaf Taeke Zuidema, die hier woont. Hij nodigde me uit voor een rondgang door paar interessante wijken van Pittsburgh en een etentje in een tot brouwerij/restaurant omgebouwde kerk.

Pop

Waar was ik toen Michael Jackson is overleden? In Pittsburgh, Pennsylvania. Ik zat in een bar om 18.00 uur plaatselijke tijd. De bartender riep: heb je gehoord dat Michael Jackson is overleden? Een klant zei, hij is niet dood, heeft een hartaanval gehad en de situatie is kritiek. Twintig minuten later stond ik bij een kruispunt te fotograferen en hoorde ik een mevrouw op haar cellphone zeggen: Michael Jackson heeft een hartaanval gehad. Een aantal uren later zat ik weer in een bar voor een bluesgroep. Dan heb je dus live een bluesgroep, behoorlijk goed, en veel tv schermen met sport: honkbal, basketbal, soccer, golf (de nicht van Tiger W.) en inderdaad Michael was overleden. Sport was toch belangrijker. En de blues, maar daar kom ik op terug.

Wow

Mijn vader was stedebouwkundige. Hoewel de appel best ver van de boom is gevallen, kan ik het toch niet laten zo'n nieuwe stad een beetje door zijn ogen te bekijken. Neem Pittsburg, Pennsylvania. Het doet een beetje aan Genua, Italie denken. Maar dan twintig keer groter. Veel water, veel bergen en veel verkeer. Dan krijg je dus veel bruggen. Niet maatje Amsterdam, maar meer type Brienenoord. Ik geloof dat ik er al zo'n veertig heb gezien. De foto is dus niet representatief. Zelfs vanuit een helicopter wordt het moeilijk omdat de stad zo groot is.

Reconstruction

Columbus, Ohio, heeft een stadscentrum waar de wederopbouw, zoals je het wel kunt noemen, wel is gelukt. De achtbaans snelweg loopt ook hier dwars door het centrum, maar is verdiept aangelegd met hier en daar een tunnel. Een levendige, zeer lange hoofdstraat (High St.) waar de hoogbouw soepel overgaat in vooroorlogse stenen bebouwing met cafe's, galeries en classy shops. Mensen te voet op straat, zelfs na tienen 's avonds. Vandaag naar Pittsburgh, Pennsylvania.

Googlenomics

Het even even geduurd voor dat ik het artikel in het juni-nummer van Wired had gelezen. Secret of Googlenomics: Data-Fueled Recipe Brews Profitability.
Click hier

Whistle

's Ochtends om een uur of vijf. De locomotief in de verte. Bijna in elke stad hoor je er wel een. Een prettig geluid, verschaft een soort zekerheid. Vanochtend was het echter niet in de verte want ik slaap achter een spoorlijn, met ramen open (geen airco hier). Columbus, Ohio. De foto is nog uit Cincinatti, OH. Tussen de kruisjes slingert een goederentrein.
In 1991 ben ik eens met de Amtrak van New York naar Atlanta gereisd. Bijna drie dagen. De passagierstrein gaat niet sneller dan een kilometer of vijftig, past zich aan aan het goederenvervoer.

Food.inc

Ik word geen veganist maar wat ik hier meemaak op het terrein van voeding, dat is nog wel even wat anders dan in Europa. Dertig jaar geleden was ik al van mening dat alles wat in Amerika gebeurt vijf jaar later ook in Europa gewoon wordt. Er is niet veel reden mijn mening te herzien.
Er zijn nog meer trailers. Als het je interesseert ga naar Youtube en zoek op Food.inc.

Public

De dochter van P. en T. in Cincinatti heet Tylor. 13 jaar, zit op een openbare school. Wel een van de beste van het land. 3 jaar Latijn. Als je door de test komt word je toegelaten. De school is gemengd. De docenten hebben allemaal een master degree. Voor het komende schooljaar heeft Tyler voor fotografie gekozen. Fotografie staat dan elke dag op het rooster. Ze had inmiddels wel drie analoge camera's verzameld waarvan twee spiegelreflex, maar erg veel zin in fotografie kon ik nog niet ontdekken. (foto wikipedia)

Over the Rhine

Over the Rhine is een wijk die tegen downtown aanligt. De naam slaat op kolonisten van Duitse afkomst. Het is een groot revitalization-project. Ik denk dat nog geen 10% is gerealiseerd. Hier stuit ik op voedselverstrekking.

Freaky

Als je vanuit het zuiden naar Cincinnatti rijdt, staan er ongeveer 3 km voor je de Ohio River bereikt borden: scherpe afdaling. Tijdens die afdaling zie je downtown liggen, aan de overkant van de rivier, compleet met wolkenkrabbers. Het bijzondere is dat als je de brug over bent de bebouwing weer minstens 100 meter boven waterniveau is. En daardoorheen een gigantisch wegenstelsel zoals meestal in de VS. Dwars door het centrum.